Salonmuziek ontstond in Frankrijk zo rond 1830. Tot aan het begin van de 20e eeuw was het de bekendste vorm van lichte muziek. Later namen jazz en popmu
ziek die rol over. In de jaren ’70 van de vorige eeuw beleefde de salonmuziek een revival. In sommige kringen is het genre tegenwoordig nog steeds populair door het intieme karakter en het ontbreken van geluidsversterking. Ideale sfeermuziek als achtergrond. Vandaag de dag wordt salonmuziek vaak geassocieerd met nostalgie en de Belle Époque.
Salonmuziek werd vooral uitgevoerd door relatief kleine ensembles met piano, strijkers en/of blazers, soms aangevuld met zang. Aanvankelijk werd salonmuziek gespeeld in de salons van de ‘beau monde’, later kwam het genre ook terecht in chique cafés, hotels en theesalons.
Ook op luxe cruiseschepen was salonmuziek te beluisteren. Tragisch en bekend voorbeeld is de Titanic, met het fameuze strijkkwartet dat bleef doorspelen tijdens het zinken. Veel salonmuzikanten in de vroege 20e eeuw waren Joodse musici die de intieme sfeer van deze muziek meester waren.